021-28422910
info@utiran.com
  • نمونه سوالات مدارس

چرا پرداختها در آموزش و پرورش همیشه به وقت اضافه می کشد؟

چرا پرداختها در آموزش و پرورش همیشه به وقت اضافه می کشد؟

?بودجه سندی است که به موجب آن نوعی پیوستگی بین منابع مالی و رفتار انسانی برای تحقق اهداف و خط مشی ها ایجاد می شود.

?با تکامل دولت ها و پیچیده تر شدن وظایف، بودجه ریری نیز سیر تکوینی خود را از مرحله حسابداری هزینه به مراحل بالاتری مانند بهبود مدیریت،اقتصادی بودن ،کارایی و اثربخشی منابع دولت ارتقا یافته است.

?در کنار اصول حاکم بر بودجه ریزی مانند جامعیت ،تخصیص یا عدم تخصیص ،تفصیل، تهدید پذیر بودن، تعادل و انعطاف پذیری، واقع بینی در تبیین دخل و خرجها را باید از مسلمات آن تلقی کرد.

?با گذشت  پس از  ۵۴ سال (۱۳۴۳) از  انتفال بودجه از وزارت اقتصاد و دارایی به سازمان مدیریت و برنامه ریری ،برحسب شواهد موجود، هنوز هم دستگاهی مانند اموزش و پرورش  با نقیصه ای مزمن به عنوان” مشکل بودجه” ، دست و پنجه نرم می کند.

?به نظر می رسد مشکل کمبود اعتبار و پرداخت نشدن به هنگام  مواجب و یا همان  تعهدات ناکافی نیز از  زمان روی کار امدن صنایع مستظرفه تا وزارت امروزین آموزش و پرورش به عنوان تنها ماترکی باشد که تاکنون به ارث رسیده است.

?تخصیص  ۱۱۰ درصدی  هرساله اعتبارات مصوب قصه امروز و دیروز نیست و برخلاف تحلیل های خام از پشت عینک  سیاست مولود این دولت یا خواسته آن دولت نیست.

?گره زدن این نقیصه مزمن به استقرار نظام جدید ۶_۳_۳ که هنوز در مرحله جنینی است نوعی فرافکنی به منظور کتمان کردن کم کاری در حل این مشکل دیرینه است.

?پس از جنگ تحمیلی با روی کار آمدن دولت سازندگی تا کنون اگر  مشکل سه ماهه چهارم هرساله وزرا را مورد بازخوانی قراردهیم آنچه در خوانش این مطالب، برجسته به نظر خواهد رسید،مشکل کمبود در اعتبارات جاری و هرینه ای است.

?البته ناگفته نماند این نقیصه دردور دوم دولت های” اصلاحات ” و ” تدبیر و امید” به دلایلی که فرصت پرداختن به آن در این مجال فراهم نیست وخامت بیشتری یافته است. دامنه این کمبودها از  ۵۰۰ میلیارد چهار ساله اول وزارت نجفی تا  حداقل ۶ تا ۱۰هزار میلیارد، سال گذشته، برای پرداخت تعهدات مالی در بخش اعتبارات جاری همواره کابوس شب عید آموزش و پرورش بوده است.

?ممکن است بیان این مطلب قدری برای معاونان توسعه مدیریت  وزارتخانه خوشایند به نظر نرسد اما باید شهامت گفتن آنرا داشت.

?هنوز در تنظیم واقع بینانه از بودجه ای مبتنی بر داده های متقن درحوزه اموزش و پرورش عاجزیم.

?بودجه ریزی عملیاتی، حسابداری قیمت تمام شده و کارسنجی و تحول در متد بودجه ریزی  از حد حرف وصرفا برگزاری چند همایش هنوز فراتر نرفته است.

?حداکثر کاری که با فشار و چانه زنی وزرا به ثمر نشسته است بسنده کردن به افزایش میانگین ده درصدی  بر اعتبار مصوب  سال قبل است.

?غیر از پرداخت حقوق ماهیانه کارکنان رسمی، پس از کسورات قانونی مزبوط تنها  بخشی از بودجه است که کارکنان با پرداخت ان کنار امده اند و سایر هزینه ها در آموزش و پرورش به دلایلی ازجمله عدم تبیین صحیح نقش و تاثیر آنها، بی اعتمادی بین دستگاهی، به روز و به هنگام نبودن داده ها، نداشتن تعریف و جمع بندی درست از سایر هزینه ها، نگاه و رویکرد غلط در قبال جایگاه آموزش و پرورش، هیچ گاه تضمینی برای پرداخت به اندازه و به هنگام نیافته اند.

?تأسف بارتر آن است تبعیض مزمن روا داشته شده بر معلمان چنان به کهنگی گراییده ،که کم کم برنامه ریزان تصمیم گیر به راحتی با آن کنار امده و از چالش بر سر حل آن به آتش بس رسیده اند که به صراحت اعلام می کنند:

“در آموزش و پرورش چیزی به نام رفاهی که در سایر سازمان ها با عناوینی مانند پاداش ماده ۴۱، کارانه، عیدانه، تربیت بدنی کارکنان، سرویس ایاب و ذهاب، حق لباس ، یارانه مسکن، هزینه مهد، سفر ، آموزش های حین خدمت ،کمک هزینه تحصیلی فرزندان، پاداش روز زن و مرد و…پرداخت می شود خبری نیست. تنها منتی که بر سر معلمان دارند، پرداخت نصف و نیمه تعهدات بیمه تکمیلی به آتیه سازان حافظ است.

چرا پرداختها در آموزش و پرورش همیشه به وقت اضافهچرا پرداختها در آموزش و پرورش همیشه به وقت اضافه می کشد؟

باید از بودجه ریزان و ناظرانی مانند دیوان محاسبات پرسید که:

۱_پرداخت حقوق و مزایای مستمر و نامستمر به کارکنان شرکت ها و بانک هایی که سال هاست تراز مثبتی از خود به یادگار نگذاشته اند چه وجاهت قانونی دارد.

۲چرا از  تخصیص و توزیع سرانه اعتبار خارج از شمولی که صرف رفاهیات کارکنان سایر دستگاه ها میشود در اموزش و پرورش خبری نیست ؟

۳_چرا هنوز بر خلاف اسناد بالا دستی، شغل معلمی در زمره استادان و پژوهشگران و فن آوران قرار نمی گیرد. تا از برزخ کارمند اداری و یا آموزشی تلقی شدن خارج شود.

۴_چرا باید فراوانی عده ،مانع از تخصیص صحیح منابع رایج در سایر ادارات باشد؟

۵_چرا دست خزانه برای پرداخت زودهنگام پاداش پایان خدمت چند صد میلیونی بازنشستگان سایر دستگاه ها بسته نیست اما در آموزش و پرورش سران قوا هم در تأمین اعتبار همان ناچیز پاداش، عاجز مانده اند؟

۶_چرا بر خلاف اصل جامعیت در بودجه ،بنابر گزارش رییس محترم دیوان محاسبات در صحن مجلس، دستگاهی مانند وزارت نفت از واریز بخشی از درامدهایی خود به خزانه امتناع ورزیده اما آمورش وپرورش برای پرداخت بخشی از هزینه های  اجتناب ناپذیر سال قبل خود، هرساله  پس از نوروز در قالب تنخواه دریافتی از خزانه، اعتبار سال آتی را پیش خور کند تا انتقال کسری سال ماضی به سال آینده به یک عادت و سنت ماندگار بدل شود.

چرا پرداختها در آموزش و پرورش همیشه به وقت اضافهچرا پرداختها در آموزش و پرورش همیشه به وقت اضافه می کشد؟

?اما مسوولان ارشد وزارتی مانند اموزش و پرورش ضمن مدیریت صحیح بر منابع ،باید شهامت گفتن برخی از حقایق را روشن و شفاف در هیات دولت یا سازمان مدیریت و برنامه ریزی داشته باشند.

?حقایقی مانند پرداخت هزینه هایی مانند اضافه تدریس به معلمان اعم از رسمی یا قراردادی از جنس هزینه های اجتناب ناپذیر است.

?حقایقی مانند بیش از ۱۱۰ هزار مدرسه با میانگین حدود ۱۰۰ نفر دانش آموز با میانگین بیش از ۳۰ ساعت در هفته و کمترین دریافتی حقوق برای معلمان در منطقه.

?کشوری مانند ترکیه در سال ۲۰۱۲ دریافتی معلمان در سال بیش از ۲۸هزار دلار بوده و این رقم در ایران بسیار قابل تامل است.

?افتادن در دام معالطه آماری بالا بودن میانگین هزینه سرانه در آموزش و پرورش دولتی و دمیدن در تنور خصوصی سازی افسار گسیخته، تعلیم و تربیت کشور را با بحران جدی منابع روبرو می سازد.

?اگر قرار است از اسراف منابع پرهیز شود چاره را باید در متناسب سازی ساعات درسی،شاخه و  رشته هاو نوع آموزش ها دید نه قیچی کردن حقوق و دریافتی معلمان.

?باید سازمان امور استخدامی را قانع کرد که نمی توان با خروج بیش از ۱۵۰هزار نفر معلم بازنشسته، تنها به اخذ ردیف استخدامی کمتر از ۴۰ هزار نفر اکتفا کرده و کلاس های درس را به قیمت صرفه جویی به معلمان خرید خدمتی واگذار کرد که حتی در بودجه اعتبار کافی برای پرداخت حقوق انها پس از کسر سهم جناب کارفرمایی که دست به سیاه و سفید نمی زند دیده نشده است.

?خلاصه داستان بودجه در آموزش و پرورش به مثابه مصیبت نامه شیخ عطار داستان دنباله داری است که به این زودی بنای ختم به خیر شدن ندارد.

منبع : ابراهيم سحرخيز؛ معاون سابق آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *